De eieren van Guus Luijters

In januari overleed Guus Luijters. Ik redigeerde een aantal van zijn boeken, waaronder zijn laatste: Misvattingen over de Shoah in Nederland, in zekere zin een nawoord bij zijn oeuvre. Laatst dacht ik aan hem toen ik vastliep in mijn eigen werk. Wat zit ik hier nu te schrijven over Vincent van Gogh in Auvers-sur-Oise, dacht ik. In Parijs, niet ver van hier, komen Europese leiders samen om te beraadslagen over de juiste strategie om zich het driemanschap Trump-Musk-Poetin van het lijf te houden, en ik neem in mijn huisje aan de rivier oude, obscure boeken ter hand om in navolging…

Oude ansichtkaarten uit Parijs

Januari is een maand om vooruit te kijken. Niet terug. December is al zo vol van weemoed. December is, als je niet uitkijkt, dit: Bij stillen nacht. Vaak brengt bij stillen nacht ’t Geheugen voor mijne oogen,– Terwijl ’k den slaap nog wacht,– De dagen, die vervlogen: Den lach, ’t geween Van lang geleen: De min, toen uitgesproken; Den blik vol glans Geloken thans, De harten – nu gebroken Zoo brengt bij stillen nacht ’t Geheugen voor mijne oogen Terwijl ’k den slaap nog wacht De dagen – die vervlogen. En dan zet een Grappelli een smartelijk viooltje in, na…